မွတ္မွတ္ရရ ဆရာ ၀သုန္ရဲ႕ ေနထိုင္မႈ အႏုပညာကို ဒါရိုက္တာ ၾကည္ၿဖဴရွင္ ရိုက္ကူးထားတဲ႔ " Sketch of Wathone" ဇာတ္လမ္းတိုေလးကို ခံစားၾကည္႔ ရႈရတဲ႔ေန႔ဟာ ဆရာ၀သုန္ရဲ႕ ကလပ္ကို မီးသၿဂိဳလ္တဲ႔ ေန႔ပဲ ၿဖစ္ပါတယ္။

"Sketch of Wathone" ကို ဒါရိုက္တာ ၾကည္ၿဖဴရွင္က (၁၅) မိနစ္စာ ဇာတ္လမ္းတိုေလးအၿဖစ္ ရိုက္ကူးၿပီး၊ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ၊ National Geographic Magazine က ၾကီးမွဴးက်င္းပတဲ႔ " All Raods Films Festival" မွာ ၀င္ေရာက္ ယွဥ္ၿပိဳင္ရာမွာ ပထမဆု အၿဖစ္ (၂၀၀၈)ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာ လဆန္းက ရရွိခဲ႔ပါတယ္။

ဒီသတင္းကိုၾကားၿပီး ဆရာ၀သုန္ကို ဂုဏ္ၿပဳ ႏႈတ္ဆက္ဖို႔ ၾကိဳးစားေနၾကတဲ႔ အခ်ိန္မွာပဲ ဆရာ၀သုန္ကို ေလးစား ခ်စ္ခင္သူမ်ား ၀မ္းနည္းေၾကကြဲလို႔ မဆံုး ႏိုင္ေအာင္ ၿဖစ္ၾကရပါတယ္။

အမွန္ေတာ႔ " Sketch of Wathone" ကို ဂုဏ္ယူ ၀မ္းေၿမာက္စြာနဲ႔ ၾကည္႔ၾကရမွာပါ။ ဒါေပမဲ႔ မေမွ်ာ္လင္႔တဲ႔ ကံတရားေၾကာင္႔ ဂုဏ္ယူ ရေသာ္လည္း ၀မ္းနည္းေၾကကြဲစြာနဲ႔သာ ၾကည္႔ရႈခြင္႔ရခဲ႔ ၾကရပါတယ္။ ပိုၿပီး ၀မ္းနည္း လိႈက္လွဲ မိတာကေတာ႔ ဒီကားကို ဆရာ႔ ရုပ္ကလည္း မီးသၿဂိဳလ္တဲ႔ေန႔မွာ လိုက္ပို႔သူအားလံုး ၾကည္႔ခဲ႔ၾကရတာ ပါပဲ။ ဘာၿဖစ္လို႔လဲ ဆိုေတာ႔ ဆရာ႔ အသုဘခ်တဲ႔ ေန႔မွာ တရားစာအုပ္ေတြနဲ႔ အတူ ဒါရိုက္တာ ၾကည္ၿဖဴရွင္က ဆရာ ၀သုန္ရဲ႕ ဓါတ္ပံုနဲ႔ လက္မွတ္ပါတဲ႔ ပလပ္စတစ္ ယပ္ေတာင္ေလး ေ၀ငွ သလို၊ ဆရာ၀သုန္ရဲ႕ မိသားစုကလည္း ၀သုန္ခ်စ္သူေတြအတြက္ " Sketch of Wathone" C-D ကို ထဲ႔သြင္းေ၀ငွခဲ႔လို႔ပဲ ၿဖစ္ပါတယ္။

အဖြင္႔မွာ ဆရာ ၀သုန္ရဲ႕ အိမ္တံခါး၀ေလးကို အနီးကပ္ ရိုက္ကူးၿပသခဲ႔ေတာ႔ ကိုက ဒါရိုက္တာ ၾကည္ၿဖဴရွင္ရဲ႕ ၿမင္႔မားတဲ႔ အႏုပညာ လို႔ဆိုရမွညပါပဲ။ ဒီတံခါး၀ေလးဟာ ဆရာ ၀သုန္ရဲ႕ Trade Mark လို႔ေၿပာလို႔လည္း ရႏိုင္ပါတယ္။ ဆရာ႔ တံခါးမွာ ဒႆဂီရိ ရုပ္တုနဲ႔ ဘီလူးရုပ္ထူေလးေတြကို တစ္ဘက္ တစ္ခ်က္မွာ ကပ္ထားခဲ႔တာေၾကာင္႔ပါ။

ဒီဇာတ္လမ္းတိုေလးမွာ ဆရာေၿပာသြားတဲ႔ အခ်က္ အလက္ေတြထဲမွာလည္း ဒီအိမ္ကေလးကို "လကၤာ ဒီပခ်စ္သူ" ရုပ္ၿပေရးရာမွ ရတဲ႔ ေငြနဲ႔ ၀ယ္ခဲ႔တာ ၿဖစ္ေၾကာင္း ပါရွိခဲ႔ပါတယ္။

ဘီလူးရုပ္ထုကေလးမွာ ခရု၊ ပုတီးေလး တစ္ကံုးကို ခ်ိတ္ဆြဲထားတာ ကိုလည္း ေသေသခ်ာခ်ာ ၿပခဲ႔ပါတယ္။ ဆရာက " ဒီဘီလူး ရုပ္ထုက ေဒါသ ၿပင္းေနတယ္။ ခရုပတီးေလးခ်ိတ္ဆြဲေပးလိုက္ေတာ႔ နည္းနည္းေပ်ာ႔သြားတယ္ လို႔လည္း ေၿပာၿပေနပါတယ္။

ဆရာ႔ မ်က္ႏွာနဲ႔ ဆရာ႔စကားသံေတြဟာ ဆရာ၀သုန္ကို အၿပင္မွာ ေတြ႕ေနရသလိုပါပဲ။ ေလးေလးနဲ႔ ေအးေအးေလးေၿပာတတ္တဲ႔ ဆရာ႔ အက်င္႔ဟာ ဒီကားကို ခံစားၾကည္႔ရႈရတဲ႔ အခ်ိန္မွာ ပိုၿပီး လိႈက္လိႈက္လွဲလွဲ ခံစား မိေစခဲ႔ပါတယ္။

ဆရာ႔ ဇနီးနဲ႔ လၻက္ရည္ထြက္ ေသာက္ပံု၊ ဇနီး၊ သားသမီး၊ ေၿမးေတြနဲ႔ အတူတူ သီတင္းကၽြတ္မီးထြန္းေနၾကပံု၊ ထမင္းစားေသာက္ေနၾကပံု၊ ဆရာ႔ ဇနီး ေစ်းကၿပန္လာေတာ႔ အိမ္ထဲ မ၀င္ခင္ ေၿခေထာက္ ေဆးၿပီး ဖိနပ္ခၽြတ္မွာ ဖိနပ္ကေလး ေသေသသပ္သပ္ ေထာင္ေနပံု စတာေတြ တစ္ကြက္ခ်င္း ရိုက္ၿပသြားတာဟာလည္း ၿမန္မာမႈ စရိုက္ ကေလးကို ေပၚလြင္ေနခဲ႔ပါတယ္။

ကားထဲမွာ အာရံု၀င္စားၿပီး အသက္ရႈဖို႔ ေမ႔ေနတဲ႔ အထိပါပဲ။ စာမူခ ထဲ႔ထားတဲ႔ စာအိတ္ကေလးကို ေၿမးေလး လက္ထဲထဲ႔ေနပံု ၿမင္းကြင္းေလးကလည္း သိဂၤါရ၊ ရသ၊ ဂရုဏယ ရသေတြ ေၿမာက္လွပါတယ္။ (၁၅) မီနစ္စာ ၾကည္႔လိုက္ရတဲ႔ တစ္ကားလံုးမွာ ဆရာ ၀သုန္ရဲ႕ စိတ္ဓါတ္နဲ႔ Character ေတြ အၿပည္႔အ၀ေတြ႕ ရွိေနရပါတယ္။

ရုပ္ရွင္ အဖြင္႔ကို အဓိပၸါယ္ရွိရွိ၊ အႏုပညာ ေၿမာက္စြာနဲ႔ ဖြင္႔ခဲ႔တဲ႔ ဒါရိုက္တာ ၾကည္ၿဖဴရွင္ ကရုပ္ရွင္ အပိတ္ကိုလည္း လွလွပပေလး တင္ၿပသြားႏိုင္ခဲ႔ပါတယ္။

ဆရာ ကိုယ္တိုင္ စုတ္တံနဲ႔ လိပ္ၿပာေလး တစ္ေကာင္ေရးၿပီး "လိပ္ၿပာလွပါေစ" ဆိုတဲ႔ စာတန္းနဲ႔ လက္မွတ္ ထိုးေနတဲ႔ ပံုဟာ ၾကည္႔ေနသူေတြရဲ႕ ႏွလံုးသားကို ဆြဲခါလိုက္သလိုပါပဲ။ ဆရာဟာဒီအတြက္ ကေလးနဲ႔ ပန္းခ်ီၿမတ္ႏိုးသူ၊ စာေပၿမတ္ႏိုးသူနဲ႔ အႏုပညာၿမတ္ႏိုးသူေတြ အားလံုးကို ႏႈတ္ဆက္ေန သလုိပါပဲ။

ၾကည္ၿဖဴသွ်င္ရဲ႕ အားေကာင္းလွတဲ႔ အႏုပညာ ပါရမီနဲ႔ အေတြးအေခၚ ကိုလည္း ခ်ီးက်ဴးၿပီး သာဓုေခၚမိခဲ႔ ရပါတယ္။ အႏုပညာ ၀မ္းစာၿပည္႔၀မႈကလည္း အံ႔မခန္းပါပဲ။ ဒီၿပပြဲကေလး အၿပီးမွာ ဆက္လက္ၿပသေနတဲ႔ ဆရာ႔ အႏုပညာ လက္ရာေတြကိုေတာ႔ ေ၀ေ၀၀ါး၀ါးပဲ ၿမင္ရပါေတာ႔တယ္။ မ်က္ရည္ေတြ ဖံုးေနလို႔ပါ။

တစ္ကယ္ေတာ႔ ဆရာ ၀သုန္ဟာ မေသပါဘူး။ ဒါရိုက္တာ ၾကည္ၿဖဴသွ်င္ ဖန္တီးထားတဲ႔ "Sketch of Wathone" ေၾကာင္႔ ဆရာဟာ အၿမဲတမ္း ရွင္သန္ေန ပါတယ္။ ဆရာ႔ကို သတိရလို႔ ဖြင္႔ၾကည္႔တိုင္း ဆရာ႔လႈပ္ရွားမႈေတြ ၿမင္ေနႏိုင္ၾကတဲ႔ အၿပင္၊ ဆရာ႔ စကားသံေတြကိုလည္း ၾကားခြင္႔ရေနၾကမွာပါပဲ။

"ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ၾကည္ၿဖဴသွ်င္"