|
Artist ခ်ိဳခ်ိဳေအာင္ဟာ မႏၱေလးက ပံသုစႏၵာပန္းခ်ီျပခန္း ပိုင္႐ွင္ တစ္ဦးျဖစ္သလို ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ပထမဆံုး Impressionist ပန္းခ်ီဆရာၾကီးလို႔ ဆိုရမဲ့ ႏိုင္ငံေက်ာ္ ပန္းခ်ီဆရာႀကီး ဦးေအာင္ခင္ရဲ႕သမီးတစ္ဦးလည္း ျဖစ္ပါတယ္။
ဆရာႀကီး ဦးေအာင္ခင္ဟာ ကိုယ္တိုင္ပန္းခ်ီကို ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုး ေရးဆြဲသလို သမီးေတြကိုလည္း လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေရးဆြဲႏိုင္ေအာင္ ေျမျဖဴေတြ၊ မီးေသြးခဲေတြ ထားေပးၿပီး အိမ္နံရံေတြ တံခါးေတြမွာ စိတ္ထဲ႐ွိသလို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ပန္းခ်ီေရးဆြဲခြင့္ ေပးထားၿပီး သူတို႔ ေရးဆြဲတဲ့ ကားေတြ အေပၚမွာ ေဝဖန္ခ်က္ ကေလးေတြ ေပးတတ္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။
ႏိုင္ငံေက်ာ္ Impressionist ပန္းခ်ီဆရာႀကီး ဦးေအာင္ခင္ရဲ႕ ဗီဇပါလာတဲ့ အျပင္၊ မီးေသြးနဲ႕ နံရံေပၚမွာ ေရးဆြဲခြင့္ ရခဲ့တဲ့ ဓေလ့ေလးေတြကလည္း Artist ခ်ိဳခ်ိဳေအာင္ ျဖစ္လာခဲ့တယ္ ဆိုရင္ မမွားပါဘူး။
သူမက “တစ္ရက္မွာ နံရံေပၚမွာ ကၽြန္မေရးဆြဲ ထားတဲ့ ပံုတစ္ပံုကို အေဖက “ ဒါဘယ္သူေရးသလဲ ” လို႔ေမးခြန္းထုတ္ေတာ့ အေဖ့ကို ေၾကာက္စိတ္နဲ႔ မွားသြားၿပီလားလို႔ ဆိုၿပီး ေ႐ွ႕မထြက္ရဲခဲ့ဘူး။ ေနာက္တစ္ခါ ထပ္ေမးမွ ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႔ “ ကၽြန္မပါ ” လို႔ေျဖလိုက္ေတာ့ မယံုႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ႐ႊင္လန္း တက္ႂကြတဲ့ အၿပံဳးနဲ႔ “ သိပ္ေကာင္းတဲ့ပံုပဲ၊ တစ္ခ်က္တည္း တစ္ေၾကာင္းတည္းဆြဲၿပီး တစ္ခါတည္း ပံုတစ္ပံုရဖို႔ဟာ ဘယ္လြယ္မလဲ၊ ဆက္ေရးပါ ” လို႔ေျပာလိုက္တဲ့အခါမွာ ခံစားရတဲ့ရင္ထဲက ပီတိဟာ ဘာနဲ႔မွ ႏႈိင္းဆလို႔ မရေလာက္ေအာင္ ပါပဲ”လို႔ေျပာျပခဲ့ ပါတယ္။ ဒီပီတိ ကေလးဟာလည္း သူမအတြက္ တြန္းအား တစ္ခုလို႔ ဆိုရမွာပါ။
Artist ခ်ိဳခ်ိဳေအာင္ဟာ ဒီအခ်ိန္ကစၿပီး ပန္းခ်ီေတြ ေရးဆြဲလာခဲ့ရာမွာ ၁၉၆၁ ကေန ၁၉၆၅-ခုႏွစ္အထိ ႐ွန္ကာ ကေလးပန္းခ်ီဆုေတြ ရ႐ွိခဲ့သလို ၁၉၆၂မွာ ပိုလန္မွ၎၊ ၁၉၆၉မွာ ဆိုဗီယက္ ျပည္ေထာင္စုမွလည္း ဆုမ်ားရ႐ွိခဲ့ၿပီး ၁၉၇၀ ျပည့္ႏွစ္မွာေတာ့ ျမန္မာတစ္ျပည္လံုး ပထမဆု ရ႐ွိခဲ့ပါတယ္။
ရန္ကုန္၊ မႏၱေလး ပန္းခ်ီျပပြဲမ်ားစြာမွာ ပါဝင္ ျပသခဲ့တဲ့ အျပင္ ပန္း႐ိုးမ ျပကၡဒိန္ ေတြမွာလည္း ပါဝင္ ေရးဆြဲခြင့္ ရ႐ွိခဲ့ပါတယ္။
၁၉၉၉-ခုႏွစ္က မႏၱေလးၿမိဳ႕ ဓမၼေသလာ ခန္းမမွာ ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ “ MAD ” ပန္းခ်ီျပပြဲက စတင္ၿပီး “ MAD ”( Modern Art Development ) အဖြဲ႕ဝင္တစ္ဦးလည္း ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။
၂၀၀၀ျပည့္ႏွစ္ ေလာကနတ္ ပန္းခ်ီျပခန္း (ရန္ကုန္) မွာျပဳလုပ္တဲ့ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးမ်ား၏ ပန္းခ်ီျပပြဲမွာ ပါဝင္ျပသခဲ့တဲ့ အျပင္ ဒီပြဲအတြက္ ထုတ္တဲ့ ျပကၡဒိန္မွာလည္း သူမပံု ပါဝင္ခဲ့ပါ ေသးတယ္။
လက္႐ွိ အခ်ိန္မွာေတာ့ ဖခင္ တည္ေထာင္ခဲ့တဲ့ ပံသုစႏၵာပန္းခ်ီျပခန္းကို ေခတ္မွီ တိုးတက္တဲ့ ျပင္ဆင္ ဖြဲ႕စည္းမႈေတြနဲ႔ ဆက္လက္ ထိန္းသိမ္းရင္း ကေလးပန္းခ်ီ သင္တန္းကို ဖြင့္လွ်က္ ႐ွိသလို အခါအား ေလ်ာ္စြာ က်င္းပတဲ့ ပန္းခ်ီျပပြဲမ်ားနဲ႔ Performance Art Show ေတြမွာလည္း ပါဝင္လ်က္ ႐ွိေနပါတယ္။
သူမရဲ႕လက္ရာေတြဟာ ဖခင္ရဲ႕Impressionism ပန္းခ်ီေရးခ်က္မ်ား ႏြယ္ေနသလို အား႐ွိတဲ့ စုတ္ခ်က္ေတြနဲ႔ ကိုယ္ပိုင္ဟန္ေတြလည္း မ်ားစြာ ပါဝင္ေနတာေတြ႕ရပါတယ္။
“ေပါက္ပန္းရာသီ ”လို႔အမည္ေပးထားတဲ့ ဆီေဆးကားမွာ အညာေဒသရဲ့ ပူျပင္းတဲ့ ေနေရာင္ျခည္ေအာက္မွာ ရဲရဲတင္းတင္း ပြင့္ေနႏိုင္ၾကတဲ့ ေပါက္ပန္း နီနီရဲရဲေတြရဲ့ ရဲရင့္တက္ႂကြမႈကို ေတြ႕ျမင္ ႏိုင္ၾကပါတယ္။
ပူျပင္းတဲ့ ေနေရာင္ျခည္ကို လိေမၼာ္ဝါနဲ႔ Lighting ေပးထားတဲ့ စုတ္ခ်က္ေတြဟာ ေပါက္ပန္းနီနီေတြေပၚမွာ က်ေရာက္ ေနတာေၾကာင့္ ေပါက္ပန္းေတြ ရဲ႔ရဲရင့္ ဝင့္ႂကြားမႈက ပိုမို ေပၚလြင္ေနခဲ့ပါတယ္။ Foreground က သစ္ပင္စိမ္းစိမ္းေလး တစ္ပင္ ထည့္ထားတာေၾကာင့္လည္း ပန္းခ်ီကားဟာ Contrast ျဖစ္ေနၿပီး ဆြဲေဆာင္မႈအား ေကာင္းလာခဲ့ပါတယ္။
“ရန္ကင္းေတာင္” မွာေတာ့ Impression စုတ္ခ်က္ေတြ တစ္ထပ္ၿပီး တစ္ထပ္ ဖန္တီးရင္း Perspective ပါေအာင္ ဖြဲ႕စည္း ေရးဆြဲ ထားတာေတြ႕ရပါတယ္။ Background မွာ မိုးေကာင္းကင္ကို ေနာက္ခံထားၿပီး ခရမ္းေဖ်ာ့ေဖ်ာ့နဲ႔ ေတာင္တန္း အထပ္ထပ္ထဲက ထားၿပီးMiddleground မွာေတာ့ စိမ္းေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ ေတာင္ကုန္းနဲ႔ ဝါေျပေျပ လြင္ျပင္မွာ ေပါက္ေနတဲ့ သစ္ပင္ေတြကို ေရးဖြဲ႕ထားပါတယ္။ စိုက္ခင္းနီနီ၊ စိမ္းစိမ္းေတြနဲ႔ ၿခံဳႏြယ္ပင္ေလးေတြ ကေတာ့ Foreground မွာခပ္ရဲရဲ Brush Works ေတြနဲ႔ ဖန္တီး ေရးဆြဲ ထားတာေၾကာင့္ အနီးအေဝးPerspective ေတြ ေပၚလြင္ ေနၿပီး လြမ္းေမာဖြယ္ရာ ပန္းခ်ီကား ေလးတစ္ခ်ပ္ ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။
ေႏြရာသီရဲ႕ေတာက္ေလာင္ ပူျပင္းမႈကို အေမာအပမ္းေျပ ေသာက္စရာ အုန္းမႈတ္ခြက္ ေရမႈတ္ကေလး တပ္ထားတဲ့ ေသာက္ေရအိုး တစ္လံုးနဲ႔ ေျပပ်ာက္မႈ ေပးထားတဲ့ ကားေလးကေတာ့ “ေႏြ” ျဖစ္ပါတယ္။ ျပာလဲ့လဲ့ မိုးေကာင္းကင္မွာ ေနရာင္ျခည္တစ္ခ်ိဳ႕ထည့္ထားၿပီး စပါးပင္ေတြေပၚမွာေတာ့ အဝါေပၚမွာ က်ေနတဲ့ ေနအ႐ွိန္ရဲ႕ ပူျပင္းမႈ ေပၚလြင္ေအာင္ လိေမၼာ္ အထိ တက္ၿပီး Lighting ေပးထားတာေၾကာင့္ တၿငီးၿငီး ေတာက္ေလာင္ေနတဲ့ အပူေငြ႕ဟပ္သလို ခံစားႏိုင္ၾကပါတယ္။ ႐ြက္္ကေလး၊ ေလး ငါး႐ြက္သာက်န္တဲ့ တစ္ပင္တည္းေသာ သစ္ပင္ႀကီးကလည္း အပူေငြ႕ေတြထဲမွာ အထီးက်န္မႈကိုပါ ထပ္ဆင့္ ခံစားေစခဲ့ပါတယ္။
ဒီပူေလာင္မႈ၊ အထီးက်န္ ဆန္မႈေတြနဲ႔ ေမာပန္းႏြမ္းႏြယ္မႈေတြကို ေျဖေဖ်ာက္ ေပးခဲ့တာကေတာ့ စပါးပင္ရဲ႕ပင္ေျခ စိမ္းစိမ္းေတြနားက ေသာက္ေရအိုးေလး တစ္လံုးပါပဲ။ ဒီေရအိုးေလး တစ္လံုး ထည့္ထားတာေၾကာင့္ ပူျပင္း ႏြမ္းနယ္မႈေတြဟာ ခ်က္ျခင္း ေျပေပ်ာက္သြားၿပီး ေရမႈတ္ထဲက ေရေအးေအးေလး တစ္ခြက္ ေသာက္လိုက္ရသလို ပန္းခ်ီကားကို ခံစားရင္း ရင္ထဲမွာပါ ေအးျမလို႕လာခဲ့ပါတယ္။
ကမၻာေက်ာ္ Impressionist ဗင္းဆင့္ဗင္ဂိုး ( Vincentvan Gogh )ရဲ႕ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း impression စုတ္ခ်က္ေတြလို ခံစားမႈ ခပ္ျပင္းျပင္းေလး ေပးထားတာကေတာ့ “ပန္းခူးသူ”ပါပဲ။
ဒီကားကိုေတာ့ အလင္းအေမွာင္ Tone ေတြနဲ႕ဖြဲ႕စည္းထားတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ မႏၱေလးသူျဖစ္လို႔၊ မႏၱေလးရဲ႕အညာေႏြဟာ သူမရင္ထဲမွာ အၿမဲခံစား ေနရေလ သလားလို႔ ေတြးထင္ မိေစတာ ကေတာ့ ခပ္ေဝးေဝးက အပင္ေတြေပၚမွာ က်ေရာက္ေနတဲ့ အဝါေရာင္ အလင္းထိေနတဲ့ Brush Works ေတြပါပဲ။
အစိမ္းေရာင္ ပန္းပင္ေတြမွာ အေမွာင္Tone ျဖည့္ထားၿပီးမွ အနီေရာင္ ပန္းပြင့္ေတြကို ခရမ္းရိပ္ေတြနဲ႔ ေျဖထားၿပီး ဖန္တီးထားတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ ခံစားသူနဲ႔ အနီးဆံုးမွာေတာ့ ပန္းခူးေနတဲ့၊ ပန္းေတြ တေပြ႔တပိုက္ႀကီးနဲ႔ မိန္းမပ်ိဳ တစ္ဦးနဲ႔ ပန္းျခင္းေတာင္းေတြ ခ်ေပးထားတာေၾကာင့္ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ပန္းေတြခူးၿပီး ျခင္းေတာင္းထဲ ထည့္ခ်င္လာေအာင္ ဆြဲေဆာင္မႈ ေပးေနခဲ့ပါတယ္။
သစ္ကိုင္း ေျခာက္ေတြသာ က်န္ေနတဲ့ သစ္ပင္ေတြ တစ္ဘက္တစ္ခ်က္က အကိုင္းအခက္ေတြ ေရာယွက္ၿပီး လမ္းကေလးကို အုပ္မိုးေနတာကေတာ့ “ လမ္း ” လို႔ အမည္ေပးထားတဲ့ ဆီေဆး ကားေလးပါပဲ။ အ႐ြက္မဲ့ သစ္ကိုင္းေတြက ေနေဖာက္ၿပီး က်လာတဲ့ ေနေရာင္ျခည္ဟာ လမ္းကေလးကို ဝင္းလက္ ေတာက္ပ ေနခဲ့ပါတယ္။ ဒီေတာက္ပေနတဲ့ လမ္းကေလး ေပၚမွာေတာ့ သစ္ပင္ေတြရဲ႕ ခရမ္းရိပ္ေတြနဲ႔ အပူအားကို ေလွ်ာ့ေပးထားပါတယ္။
ပင္စည္ေတြကို Knife နဲ႔ဖန္တီးေရးဆြဲထားတာေၾကာင့္ ပင္စည္ရဲ႔ ထုထည္ဟာ ပိုၿပီး အားေကာင္းလာတာ ေတြ႕ရပါတယ္။လူသူ ကင္းမဲ့ေနတာေၾကာင့္လည္း လြမ္းေမာတသ ဖြယ္ရာလမ္း ကေလးအျဖစ္ ခံစားမႈ ေပးႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။
Artist ခ်ိဳခ်ိဳေအာင္ရဲ႕ပန္းခ်ီကားေတြကသာ ခံစားမႈ ေပးႏိုင္ခဲ့တာ မဟုတ္ပါဘူး။ သူမကိုယ္တိုင္ အႏုပညာ မ်ိဳးဆက္တစ္ဦး အေနနဲ႔ သူမစိတ္ႀကိဳက္ ဖန္တီးထားတဲ့ သူမဘဝကလည္း ၾကည္ႏူးဖြယ္ရာ အားက်ဖြယ္ရာ ဘဝမ်ိဳးလို႔ ဆိုရမွာပါ။ ဖခင္ရဲ႕အေမြအႏွစ္ ျဖစ္တဲ့Impression ကားေတြ၊Abstract ကားေတြ ေရးဆြဲရင္း၊ အခါအားေလ်ာ္စြာ ျပဳလုပ္က်င္းပတဲ့ performance ပြဲေတြမွာ ပါဝင္ လႈပ္႐ွားရင္း၊ ေေနာင္လာမဲ့ မ်ိဳးဆက္သစ္ ကေလးမ်ားစြာကို ပန္းခ်ီ သင္ၾကားေပးရင္း သူမဘဝကို ႁမႈပ္ႏွံထားတဲ့ “ ပံသုစႏၵာ ” လာေရာက္သူတိုင္းကို ေပ်ာ္႐ႊင္ၾကည္ႏူးမႈေတြ ေပးေနသလို အႏုပညာ႐ွင္ေပါင္း မ်ားစြာကိုလည္း ေမြးထုတ္ ေပးေနဆဲပါပဲ။
|