“ကိုးဆယ္ဆသာလိမ့္မယ္” ဟာ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ကတညး္က ဆရာေမာင္ယဥ္ေအာင္နဲ႔တြဲၿပီး ၿမိဳ့ေတာ္ သိန္းေအာင္ဇာတ္မွာ လွ်မ္းလွ်မ္းေတာက္ နာမည္ႀကိးခဲ့တဲ့ ဂႏၲဝင္ျပဇာတ္
တစ္ပုဒ္ျဖစ္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ “ထန္း႐ြက္ပုတီး” သီခ်င္းက ပရိသတ္ေတြရဲ႕ပါးစပ္ဖ်ားမွာ ေရပန္းစားက်န္ေနခဲ့တဲ့ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ပါ။
ဒီလုိလွ်မ္းလွ်မ္းေတာက္ ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားခဲ့တဲ့ ”ကိုးဆယ္ဆ သာလိမ့္မယ္” ကို ဝတၴဳဇာတ္ညႊန္းေရာ၊ ဒါ႐ုိက္တာ အျဖစ္ပါ ဆရာေမာင္ယဥ္ေအာင္ ကိုယ္တုိင္ ျပန္လည္ ဖန္တီးၿပီး
႐ုပ္႐ွင္ဇာတ္ကားႀကီးအျဖစ္ ျပန္လည္အသက္သြင္း လုိက္တဲ့အခါမွာေတာ့ အႏုပညာဂုဏ္ေျမာက္စြာ ရသေျမာက္စြာနဲ႔ ႐ုပ္႐ွင္ေလာကမွာ ကိုးဆယ္ဆသာသြားခဲ့ရတဲ့ ကားတစ္ကားလုိ႔ ဆုိရမွာပါပဲ။
“ကိုးဆယ္ဆသာလိမ့္မယ္” ဆိုတာဟာ မိဘေမတၱာကို ေဖာ္က်ဴးထားတဲ့ စကားလံုးေလးပါ။ မိခင္တစ္ဦးရဲ႕ေမတၱာဟာ အရာရာထက္ ကိုးဆယ္ဆသာေအာင္ ပိုပါတယ္ဆုိတာကို
ေဖာ္ျပတဲ့ ဇာတ္လမ္းေလး တစ္ပုဒ္ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီဇာတ္လမ္းရဲ႕အသက္ကေတာ့ ေ႐ႊစာရံ႐ြာကေလးက “ပုန္းမႀကီးလယ္ေစာင့္နတ္တင္ပြဲ” နဲ႔ “ထန္း႐ြက္ပုတီးေလး” သီခ်င္းတုိ႔ပါပဲ။
“ပုန္းမႀကီးလယ္ေစာင့္နတ္တင္ပြဲ” ဟာ ႐ိုးရာလယ္လမုိင္းတင္ပြဲျဖစ္ၿပီး နတ္စင္ေပၚမွာ တင္းေတာင္း၊ ျပည္ေတာင္း၊ ႏြား႐ုပ္၊ လွည္း႐ုပ္၊ ေက်ာက္ျပင္၊ ဘီး၊ သနပ္ခါးတံုး၊ မုန္႔ျဖဴ၊ မုန္႔နီတုိ႔ တင္ရပါတယ္။ ဒီလယ္ေစာင့္နတ္တင္ဖုိ႔အတြက္ အုန္းသီး၊ ငွက္ေပ်ာသီးေတြနဲ႔ ျပင္ထားတဲ့ကန္ေတာ့ပြဲကို ႐ြက္ရသူကေတာ့ အပ်ဳိစင္ စစ္စစ္ကေလးတစ္ဦးပါ။ ႐ိုးရာဓေလ့ ထံုးစံအရ အပ်ဳိစင္မွ ဒီကန္ေတာ့ပြဲကို ႐ြက္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီကန္ေတာ့ပြဲကို႐ြက္ၿပီး ပရိသတ္ၾကားထဲက ေလွ်ာက္လာတဲ့ ဂ်င္းစိမ္း(နႏၵာလႈိင္) ရဲ႕ အမ်ဳိးမ်ဳိး ေျပာင္းလဲသြားတဲ့
မ်က္ႏွာဟာ ပရိသတ္ေတြကို ရင္ခုန္လႈပ္႐ွား သြားေစႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။
ဒုိးပတ္ဝိုင္းနဲ႔အတူ ထြက္ေပၚလာတဲ့
“လယ္လမိုင္းတင္မယ့္အပ်ိဳစင္၊
အပ်ဳိပင္တကယ္စစ္ရဲ႕လား၊
အပ်ဳိစစ္မွ လယ္ဂုဏ္ေဆာင္
ကန္သင္းက်ိဳးေအာင္သီးမယ့္စပါး”
ဆုိတဲ့အသံေတြဟာ အပ်ဳိစင္အျဖစ္ အမ်ားသတ္မွတ္ ထားတဲ့ “ဂ်င္းစိမ္း”
(နႏၵာလႈိင္) ရဲ႕ ေျခလွမ္းေတြကို တျဖည္းျဖည္း မွားလာေစသလုိ၊ ႏွလံုးသားေတြလည္း တထိပ္ထိပ္ ခုန္လာေစခဲ့ပါတယ္။
သူမတစ္ဦးတည္းသာ သိထားတဲ့ (ထန္း႐ြက္ပုတီး) ျဖစ္လာမယ့္ သူမရဲ့ ရင္ေသြးေလး သူမရင္ထဲမွာ ခုိဝင္ေနၿပီ ျဖစ္လုိ႔ပါပဲ။
ဒီအခန္းေလးဟာ ဂ်င္းစိမ္းစ ေလွ်ာက္လာတဲ့ အခ်ိန္ကစၿပီး ေနာက္ဆံုး ကန္ေတာ့ပြဲ ေမွာက္က်သြားတဲ့အထိ ဂ်င္းစိမ္း ရင္ထဲကိုသာမက ခံစားတဲ့ ပရိသတ္ေတြရဲ႕ရင္ထဲအထိပါ တထိပ္ထိပ္ ခုန္ေနခဲ့ရပါတယ္။
ေနာက္တစ္ခန္းကေတာ့ အေဖမ႐ွိဘဲေမြးဖြားခဲ့ရတဲ့ သမီးေလး “ထန္း႐ြက္ပုတီး” ကို “ထန္း႐ြက္ပုတီးေလး” သီခ်င္း ဆုိသိတ္တဲ့ အခန္းပါပဲ။
တီးလံုးမပါဘဲ “ထန္း႐ြက္ပုတီးေလး” သီခ်င္းဆုိေနတဲ့ အသံဟာ အစ္ကိုျဖစ္တဲ့ ဆင္ေပါက္ (ေက်ာ္ရဲေအာင္) နဲ႔၊ ဘဘုိးသိန္း (မိုးဒီ) တုိ႔ကို မ်က္ရည္က်ေစသလုိ ပရိသတ္ေတြရဲ႕ မ်က္ရည္ကိုလည္း ခ်ဴသြားႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။
႐ုပ္႐ွင္တစ္ကားလံုးမွာ ဒီအခန္းေလးႏွစ္ခန္းဟာ အသက္ေသြးေၾကာပါပဲ။
ခ်မ္းသာတဲ့ ဦးေနစုိး (ေဇာ္ဝမ္း) ရဲ႕ သမီးျဖစ္သြားတဲ့ အခါမွာေတာ့ “ထန္း႐ြက္ပုတီး” ဟာ “ခရမ္းျပာ” အျဖစ္ အသြင္ေျပာင္းသြားၿပီး မိခင္၊ ဦးေလး စတာေတြကိုေရာ၊ သူ႕ဘဝကိုပါ မလုိလားေတာ့တဲ့အတြက္ မိခင္ေမတၲာႀကီးမားစြာနဲ႔ ခြင့္လႊတ္သည္းခံခဲ့ရတဲ့ အခန္းေတြဟာ ရင္နင့္စရာ ေကာင္းေပမယ့္ ပထမႏွစ္ခန္းေလာက္ ရင္္ခုန္လႈပ္႐ွားမႈ မခံစားရေတာ့တာေၾကာင့္ “ပုန္းမႀကီးလယ္ေစာင့္နတ္တင္ပြဲ” နဲ႔ “ထန္း႐ြက္ပုတီးေလး” သီခ်င္းဟာ ဒီဇာတ္လမ္းရဲ႕အသက္လုိ႔ ဆုိခဲ့ရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။
“ထန္း႐ြက္ပုတီး” သီခ်င္းကိုေရးစပ္သူကေတာ့ “႐ြာစားစိန္တင္ဟန္” ျဖစ္ပါတယ္။
“အသက္မႀကီးေသးပါေမာင္ရယ္
ထန္း႐ြက္ပုတီးေလးနဲ႔ ေ႐ႊစာရံကို
အေရာက္သြားမယ္”
ဆိုတဲ့ စာသားေလးကို ဆရာေမာင္ယဥ္ေအာင္က ခံစားေရးဖြဲ႔ထားၿပီး
ျပဇာတ္ အျဖစ္ေရာ၊ ႐ုပ္႐ွင္အျဖစ္ပါ ႐ုိက္ကူးရာမွာ ဆရာ့အႏုပညာ ေျမာက္မႈေၾကာင့္ နွစ္ခုစလံုးလွ်မ္းလွ်မ္းေတာက္ ေအာင္ျမင္
သြားခဲ့ရတဲ့ “ကိုးဆယ္ဆသာလိမ့္မယ္” ဟာ ေနာင္ေခတ္အဆက္ဆက္မွာလည္း မေပ်ာက္ပ်က္ သြားႏုိင္မယ့္ အႏုပညာ
မဟာေအာင္ပြဲ တစ္ခုပါပဲ။
|